Hepatite C

Que é a hepatite C?

human-Liver-anatomy-diagramO virus da hepatite C (HCV) pode causar danos no fígado. A hepatitis C transfórmase principalmente a través do contacto directo co sangue dunha persoa con HCV. A maioría das persoas obteñen HCV a través do consumo de drogas inxectado co uso de equipos. Ata o 90% das persoas que inxectaron drogas, ata só unha vez, foron infectadas con HCV. Algunhas persoas contraeron HCV a través de sexo desprotexido. Isto é particularmente certo para persoas VIH positivo, entre homes que fan sexo con homes, persoas con outras enfermidades de transmisión sexual, persoas con múltiples parellas sexuais, e os que se dedican a actividades sexuais que causan sangramento, como Fisting. A tatuaxe con pintura e equipos compartidos poden causar infección. Algunhas persoas infectadas en funcións médicas, definicións a través de equipos de coidados de saúde. Os profesionais da saúde poden contraer HCV a través de mordidas accidentais con obxectos puncionais. O risco de transfusións de sangue e produtos de sangue en EE. UU. É practicamente cero.

O HCV se estende máis fácilmente que o VIH a través do contacto co sangue infectado. Nos Estados Unidos, polo menos 4 veces máis persoas son co-infectadas con HCV e VIH. Pode estar infectado con HCV e non saberlo, xa que a maioría da xente non ten síntomas. Sobre 15% a 30% das persoas eliminan o virus da hepatite C, o VHC, sen tratamento. O resto desenvolve unha infección crónica e o virus permanece no corpo a menos que se trate correctamente. O VHC non pode causar ningún problema durante aproximadamente quince a vinte anos ou incluso períodos de tempo máis longos; Con todo, pode causar un dano grave no fígado coñecido como cirrose hepática. As persoas con cirrosis están en risco de desenvolver cancro de fígado, insuficiencia hepática e morte. Un gran estudo realizado en 2011 descubriu que o feito simple de ter hepatitis C crónica dobra o risco de morte por calquera outra causa.

Como se diagnostica?

diagnósticoAlgunhas persoas con VHC teñen niveis anormais de encimas elevados. Pode o seu médico, baseado nos niveis destes enzimas, pedir unha proba para HCV?

HCV. Ver Fact Sheet 122 para obter máis información sobre estas probas. Se estivo en risco de ter sido exposto a HVC, debería probarse mesmo se os niveis dos enzimas hepáticos son normais. A proba de HCV recoméndase para todas as persoas con VIH, xa que a co-infección entre ambos virus é común. Normalmente, a primeira proba de sangue para o VHC é unha proba de anticorpos. Un resultado positivo significa que estivo infectado con HCV. Non obstante, algunhas persoas recuperáronse da infección por HCV non tratada; entón necesitas unha carga viral de HCV, proba para saber se ten infección crónica. Probas de carga viral recoméndase se ten un risco de HCV ou se ten algún signo ou síntoma de hepatite.

As probas hep * C son similares para a proba de anticorpos do VIH (ver Fact Sheet 102) e as probas de carga viral (ver Fact Sheet 125.) A diferenza das cargas virales do VIH, as cargas víricas de Hep C son xeralmente moito maiores; moitas veces en millóns. A diferenza do VIH, a carga viral do VHC non axuda no prognóstico da progresión da enfermidade.

A carga viral do VHC ou os niveis de enzimas hepáticas non poden dicir canto está mal o fígado. A biopsia do fígado é a mellor forma de comprobar o estado do fígado. Ver Fact Sheet 672 para máis información. Se hai moi poucos danos hepáticos, algúns expertos recomendan o control; Se hai danos (cicatrices), o tratamento con HCV pode ser necesario.

Como a HEP C é tratada?

Case todos os casos de HCV poden curarse se o tratamento con interferón iniciouse moi pronto, pouco despois da infección. Desafortunadamente a maioría da xente non ten ningún sinal de hepatite, ou poden confundilos cos da gripe. A maioría dos casos non son diagnosticados antes anos despois. En 2014 a Organización Mundial da Saúde emitiu a súa primeira Guía para as pautas de tratamento do VHC.

Están dispoñibles en http://www.who.int/hiv/pub/hepatitis/hepatitis-c-guidelines/en/

O primeiro paso para o tratamento de HCV é descubrir que xenotipo de HCV está cargando (ver Folla de feito 674.) A maioría das persoas con HCV en EE. UU. Teñen o xenotipo 1. Os xenotipos 1 e 4 son máis difíciles de tratar que os xenotipos 2 ou 3.

O tratamento habitual para o VHC foi unha combinación de dúas drogas, interferón pegilado e ribavirina pegIFN (RBV). Fact Sheet 680 Tes máis información sobre estas dúas drogas. inxéctase unha vez por semana a pegIFN. RBV é unha píldora tomada dúas veces ao día. Estas drogas teñen algúns efectos secundarios graves, incluíndo síntomas de gripe, irritabilidade, depresión, e baixa contador de células de sangue vermello (anemia) ou baixa contador de células brancas no sangue (neutropenia.) Fale co seu prestador de coidados de saúde sobre como tratar con estes efectos secundarios.

Novos tratamentos para o VHC están sendo desenvolvidos. Actualmente, estas drogas engádense a pegIFN / RBV. Ver Folla de feito 682 Para máis información sobre telaprevir (Incivek) e Folla de feito 683 Non boceprevir (Victrelis).

O tratamento con HCV non funciona para todos e algunhas persoas non toleran efectos secundarios. Os pacientes obtén mellores resultados de tratamento cando:

  • Escribe 2 ou 3 HCV
  • Comece o tratamento cunha carga viral menor de HCV
  • Non teña danos graves no fígado
  • Son mulleres
  • Ten menos de corenta anos de idade
  • Non sufra co-infección con VIH ou hepatite B
  • Son brancos, non afroamericanos

A HEP C pode evitarse?

Aínda que existen vacinas para protexer vostede da infección con Hep un ou Hep B Aínda non hai vacina para Hep C. A mellor forma de previr a infección C HEP é evitar seren expostos ao sangue que está infectado con Hep C. Se non compartir equipo Para o uso de drogas e evitar outros contactos co sangue das persoas infectadas con HEP ​​C, o risco de infección por hepatite C será menor.

HEP C e VIH xuntos

Debido a que o VIH eo HCV poden estenderse a través do contacto co sangue infectado, moitas persoas están "infectadas" con dous virus. O VIH aumenta o dano hepático causado polo HCV. A xente Co-infectados están máis propensos a ter problemas hepáticos relacionados co uso de TARV anti-VIH, pero o seu prestador de coidados de saúde pode escoller a droga que é máis facilmente metabolizada polo fígado.

  • A infección está ligada á progresión máis rápida da Hepatitis C, e un maior risco de insuficiencia hepática. Por outra banda, o HCV non parece acelerar a progresión da enfermidade do VIH.
  • As persoas co-infectadas son máis propensas a ter problemas de fígado relacionados coas drogas ART contra o VIH, pero o médico pode escoller medicamentos que son máis fáciles de metabolizar polo fígado.
  • As persoas con dúas infeccións son máis propensas a ter efectos secundarios graves. A depresión é un síntoma de HCV. Isto pode causar a perda de doses de medicamentos (mala adherencia, vexa Fact Sheet 405) e problemas relacionados coa dificultade cognitiva (ver Fact Sheet 505.)
  • As persoas que son seropositivas por menos de células 200 CD4 teñen un maior risco de dano severo do fígado a causa do HCV.
  • As persoas co-infectadas xeralmente teñen máis carga viral de HCV, o que significa que o tratamento pode ser menos susceptible a malos resultados.
  • O tratamento con Hep C é menos efectivo para as persoas co-infectadas. As taxas de cura son aproximadamente 20% co tipo 1 e 50-70% cos tipos 2 ou 3.
  • Se alguén cumpra as directrices para o tratamento do VIH polo VIH, deberían tratarse primeiro. Deixar o VIH non tratado por unha fiestra de seis a doce meses pode ter consecuencias graves.
  • Con todo, ás veces o VHC debe tratarse primeiro. Se o VIH non ten que ser tratado aínda (a conta de células CD4 é alta abondo e carga viral do VIH é baixa dabondo), é unha boa idea tratar o de HCV primeiro. Así, o fígado pode estar en mellor posición para tratar antirretrovirales.
  • Algúns medicamentos para o VIH deben evitarse durante o tratamento con HCV. Non empregue didanosina (ddI) con RBV. Evitar retrovir (AZT) durante o tratamento con HCV porque aumenta o risco de anemia. Se estás infectado, asegúrate de que o teu coidado da saúde sabe como tratar as dúas enfermidades.

Traducido por Cláudio Souza do orixinal en A hepatite C e Revisado por Mara Macedo

Deixe unha resposta

Enderezo de correo electrónico non será publicado.

*

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende a procesar os teus datos de comentarios.