Anuncios

Dor Neuropática para o VIH: Cheguei a quedar

Estás en Inicio => Dor neuropática causada polo VIH => Dor Neuropática para o VIH: Cheguei a quedar
Dor neuropática causada polo VIH
Dor neuropática para o VIH
A dor neuropática para o VIH parece ser, no meu caso, a miña propia némesis. Como se todo o pracer que tiven, destruíndo o corazón das mulleres e, para que todo se diga, e por que non (?), Volvendo como interese por compostos tardíos e incluso xustos

A dor do VIH neuropático é un triste infierno

Dor neuropática para o VIHO alivio ou mitigación da dor en pacientes Soropositivos é deberas parecido ao tratamento dos pacientes que sorem con neoplasias. A dor é un síntoma constantemente relacionado aos pacientes infectados polo virus de inmunodeficiencia humana, aínda que en persoas con contas de CD4 no ámbito da seguridade e sen a presenza de enfermidades oportunistas ou neoplasias tipificadora de SIDA como o sarcoma de Kaposi. Os principios de determinación e tratamento da dor en pacientes VIH non son, baixo ningunha óptica, diversos de pacientes a vivir con cancro e deberían ser prescritos e proporcionados polo Estado a VIH ou con cadros de SIDA xa definidos.

Deters, intentes, abusos e destrución dos mellores obxectivos do VIH neuropático

A prevalencia de dor en individuos con VIH varía dependendo da os individuos varían dependendo do estadio da enfermidade metodoloxía de atención e tratamento. As estimacións da incidencia de dor en individuos VIH positivos mostran un universo de aproximadamente 40 a 60%, cun predominio de agravamento da dor cando a enfermidade progresa. Mesmo cos avances de Mesmo cos avances nos tratamentos 38% dos pacientes ambulatorios de pacientes con VIH reportaron unha dor maior nun estudo prospectivo da preponderancia da dor. A metade das persoas con sida informaron de "algo" de dor, mentres que tan só un cuarto facíao no inicio da cronicidade da infección polo VIH que reportou algún tipo de dor. Os pacientes tiñan unha incidencia media de dúas ou máis dores simultáneas que foron varias veces desactivando. Os informes recentes sobre pacientes ambulatorios con VIH demostraron que case o trinta por cento dos que eran pacientes asintomáticos,Os informes recentes sobre pacientes ambulatorios con VIH demostraron que case o trinta por cento dos que eran pacientes asintomáticos, pouco máis do cincuenta e cinco por cento dos que non teñen enfermidades que definen a SIDA e oitenta por cento das persoas con sida informaron dun ou máis síntomas dolorosos durante un período de tempo superior a medio cento oitenta días.

Un estudo sobre a dor en pacientes VIH + en réxime de internamento revelou que máis da metade de todos os pacientes precisaron de procedemento medicamentoso para, polo menos, mitigar a dor; coa dor se amosa como algo e arredor de trinta por cento das queixas (índice inferior a só a prevalencia de febre). Rexistramos que pouco máis da metade, 3%, dos pacientes con SIDA en fase moi avanzada, tratados en casas de apoio, sufrían con dores.

A neuropatía ea dor neuropática para o VIH fanme, Cláudio Souza, do Soropositivo.Org espertando, moitas veces berrando

As síndromes de dor máis comunmente relatadas nos estudos ata hoxe inclúen neuropatiador sensorial periférica Dolores, dor decorrente prolongado sarcoma de Kaposi, dores de cabeza, dores faringeal e abdominal, artralxias e mialxias, así como condicións dermatolóxicas dolorosas. As neuropatías periféricas relacionadas co VIH son a miúdo condicións dolorosas que afectan a 30% das persoas con SIDA e caracterízanse pola sensación de queima, formigueiro ou anestesia na extremidade afectada. Varios medicamentos antivirais, como a didanosina ou a didanosina ou salcitabina Os axentes de quimioterapia utilizados no tratamento do sarcoma de Kaposi (vincristina), así como a fenitoína e a isoniazida, tamén poden causar neuropatías periféricas dolorosas.

Unha pantalla de Dor neuropática para o VIH

A síndrome de Reiter, artrite reactiva e polimiosite son condicións dolorosas relatadas no inicio da infección polo VIH. Porén, hai outros moitos quados reumatológicas Dolores nos soropositios inclúen varias formas de artrite (síndrome articular dolorosa, artritis séptica, artrite psoriática), vasculite, síndrome de Sjogren, polimiosite, miopatia polo uso de AZT (Zidovudina) e dermatomiosite.

Condicións asociadas á dor crónica ou intermitente inclúen infeccións intestinais con microbactéria avium-intracelular e criptosporidium, que causan espasmos e dor abdominal intermitente; hepatosplenomegalia, obtendo distensión abdominal e dor; candidíase oral e de esófago, causando dor mentres o paciente está comendo e tragando e espasticidade severa asociada con encefalopatías, que causan espasmos musculares dolorosas.

Condicións relacionadas co VIH que causan dor aguda en nenos inclúen meninxite e sinusite, que resultan dores de cabeza severas; otite media; herpes - zóster; celulite e abscessos; dermatite severa por candidíase e Cari dentais.

Dor en pacientes VIH +

Dor neuropática para VIH e VIH

O paciente VIH positivoPaciente VIH positivo vive baixo estrés estresante a todos os niveis durante o curso da súa enfermidade, que, desgraciadamente, evoluciona de formas moi diferentes para cada paciente, incluíndo a dependencia, a incapacidade e o medo á dor e moldear unha imaxe moi estresante, a ansiedade coa posibilidade dunha morte moi dolorosa. Estes cadros de ansiedades son universais; angustia psicolóxica, e aínda así este estrés tamén varía de persoa a persoa e depende do apoio social, eo choque psicolóxico, e aínda así, este estrés tamén varía de persoa a persoa e depende do apoio social, da axuda familiar nalgúns casos, o perdón difícil de atopar do cónxuxe e unha autoestimación individual, improbable, de tipo de personalidade e factores médicos como a extensión ou o estadio da enfermidade. Nun estudo ambulatorio de dor en pacientes con VIH tratado, o factor de depresión correlacionouse significativamente coa presenza de dor.

Ademais de estar significativamente máis canso e deprimido, aqueles con dor (40%) tiñan o dobre de tendencias suicidas que aquelas sen dor (20%). A dor nos pacientes con VIH + foi afectada funcionalmente, máis deprimida, máis suxeita a desemprego ou discapacidade e informou de menos apoio social.

Nenos conDor neuropática para o VIH e con dor e VIH relacionado con elas no que llaman eufemísticamente comunidades

Nenos soropositivas, en liñas xerais ten orixe en familias con baixos ingresos, gran nenos e-SIDA-300x199vulnerabilidade social debido á pobreza no que, hoxe, chámase "comunidades" e hai gran prevalencia de uso de drogas de todos os matices, incluíndo as inxectabeis. Moitas familias teñen máis dun membro infectado e múltiples perdas para a SIDA nunha mesma familia son comúns. Isto afecta o xeito no que as familias lidan coa a enfermidade e, en con secuencia, a dor por ela provocada. O sentimento de culpa dos pais, que xeralmente resulta en negación da enfermidade, tamén pode obterse na negación da dor do neno e resistencia ao tratamento adecuado da dor; Por outra banda, os usuarios desvían a medicación que viría a servir para mitigar a dor da crinça e tómase en a "uso recreativo" e non hai medios para os sistemas sanitarios fiscalizarem estes acontecementos eo sufrimento do neno permanece sen alivio por conta das súas vulnerabilidades en conxunto coa pouca habilidde de comunicarse sumada á presión da autoridade paterna (...).

Dor neuropática para o VIHE os que teñen medo dan aos seus pacientes

Temor da adicción e preocupacións polo abuso de drogas recreativasao abuso de drogas recreativas afectan á aquiescência do paciente e á administración clínica dos analxésicos opioides e, consecuentemente, leva á submedicación de pacientes VIH-positivos ou con sida con dor. Por desgraza, é moi problemático tratar a dor dos pacientes no crecente segmento de usuarios de drogas VIH Usuarios seropositivos de drogas recreativas

Poppy-1540284.jpg

O abuso das drogas tamén é problemático na poboación pediátrica de VIH. Moitos nenos infectadas polo VIH veñen de familias onde o abuso de drogas intravenosas é ou foi problema. Ou elas teñen pais usuarios activos de drogas ou están en tratamento de recuperación polo abuso de drogas, ou viven en grandes familias e tiveron experiencias co abuso de drogas por parentes.

O tratamento xeral de nenos soropositivas é o mesmo que dos nenos que sofren cancro. O control da dor en nenos nesta condición pode ser complicado pola frecuencia de encefalopatías e atrasos de desenvolvemento ligados a estes fenómenos sociais de difícil solución mesmo a longo ou longuíssimo prazo.

Dor neuropática para o VIH e lexislación

Isto demandaria un cambio ampla na lexislación, na educación, nos costumes, na distribución xusta de ingresos (un perversidade abominable) onde grandes fortunas tivesen que pagar altos tributos e, na outra vía, un control feroz, con castigos draconianas á corrupción, no nivel dos corruptos e dos corruptores, traendo, talvez en cen anos algún cambio, vexo eu, con extremo pesimismo.

Volvendo ao ámbito do texto, onde por conta de diversas experiencias eu divaguei, normalmente é difícil determinar se un bebé con encefalopatía, que non pode falar, está vivindo en dor. A atenta observación e avaliación das respostas desta neno ás tentativas de medicación da súa posible dor, usando-se de toda a cautela para evitar interaccións medicamentosas ou impactos na saúde hepática desta neno pode, e parece ser, o mellor xeito de eliminar a dor desta neno.

A visión do problema da dor neuropática no VIH

Cancro é diagnosticado en máis de 1 millón de estadounidenses anualmente. Cancro debido 1 de cada 10 mortes no mundo e está crecentemente prevalecendo en Estados Unidos, onde, segundo a Sociedade Americana de Cancro, debido 5% do total de mortes, preto de 1.400 mortes por día.

A dor asociada ao cancro é frecuentemente mal tratada (sub-medicada) en adultos e nenos. Pacientes con cancro frecuentemente teñen problemas de dor múltiples e de difícil manexo. A dor causada polo cancro pode deberse a progresión do tumor e patoloxías correlatas (ex .: danos neurolóxicos), operacións e outros procedementos invasivos de diagnóstico ou terapia, intoxicacións con quimioterapia ou radiación, infeccións, ou dor muscular cando os pacientes limitan as actividades físicas.

A incidencia de dor en pacientes con cancro depende do tipo e do estadio A incidencia de dor en pacientes con cancro depende do tipo e estadio da enfermidade Cando se diagnostica nunha fase intermedia, 30 a 45% dos pacientes teñen dor moderada a severa. En media, aproximadamente o 75% dos pacientes con cancro avanzado teñen dor. En pacientes con cancro que padecen dor, 40 a 50% declárao como moderado a grave e outros 25 a 30% descríbeno como moi grave.

En aproximadamente 90% dos pacientes, a dor que proviña do cancro pode ser controlada por medios relativamente simple, e aínda unha afirmación consensual do Instituto Nacional do Cancro sobre as dores do cancro indica que a "sub-medicación da dor e outros síntomas do cancro son un problema grave e neglixencia da saúde pública. "O Instituto concluíu que" ... todo paciente con cancro debería esperanza de control da dor como un aspecto integral de seu tratamento durante o curso da enfermidade. "

Debido ao control da dor do cancro ser un problema de ámbito internacional, a Organización Mundial da Saúde (OMS) priorizou que cada nación prioritarias a establecer unha política de alivio á dor do cancro. Nos Estados Unidos, moitas organizacións traballaron con este obxectivo.

Sufrimento, perda do control e calidade de vida

A dor do cancro pode desaparecer coa curación do paciente ou continuar indefinidamente como unha complicación das terapias curativas. A pesar de se pensar que a dor do cancro é a miúdo unha crise que emerxe nos estadios avanzados da enfermidade, pode ocorrer por moitas razóns e causar sufrimento, perda de control e de calidade de vida durante o tratamento do paciente, mesmo para o paciente cuxa condición é estable e cuxa esperanza de vida é longa.

pocket-watches-436567
O tempo, para quen vive "en dor" arrastra-se e fai pasar dun día como o paso dun século ...

O sufrimento transcorre do tratamento extensivo e as súas consecuencias á autoestima e á vida do paciente, ademais de notada limitación das opcións de xestionar os síntomas ou problemas causados ​​polo cancro, a sensación de perda persoal ea limitación da esperanza. "O sufrimento pode incluír dor física, pero de ningún xeito limítase a ela ... Máis frecuentemente, o sufrimento pode definirse como estado de desgaste severo asociado a eventos que limitan a integridade da persoa ... O sufrimento dos pacientes con cancro terminal pode frecuentemente ser aliviado pola demostración de que a súa dor realmente pode ser controlado. "

A dor pode exacerbar o sufrimento do individuo cando este perde as esperanzas, queda ansioso e se deprime. O choque ea incredulidade, seguida de síntomas de ansiedade e depresión (irritabilidade e perda do apetito e sono, incapacidade de concentración ou á práctica de actividades corriqueiras) son comúns cando a xente descobren ter cancro ou descobren que o tratamento fallou ou a enfermidade volveu manifestarse. Estes síntomas xeralmente desaparecen en poucas semanas co apoio da familia e dos responsables, a pesar de que unha medicación sedativa para facelos durmir e reducir a súa ansiedade pode ser necesaria nos períodos de crise. "O alivio ao sufrimento ea curación da enfermidade poden ser vistos como obrigas concomitantes do profesional médico que realmente se dedican ao coidado dos enfermos."

Nota: O compromiso co alivio da dor é un compoñente esencial do enfoque clínico e da obrigación ética de beneficiarse sen danos; os profesionais sanitarios deben estar moi ben informados sobre a xestión da dor, mesmo cando os programas actuais non o fan os profesionais da saúde deben estar moi ben informados sobre a xestión da dor, mesmo cando os programas actuais non o proporcionan

As persoas implicadas na xestión neuropática da dor para o VIH deben ter algunhas cousas en mente

O control persoal refírese á habilidade individual dos pacientes de adaptarse ás circunstancias inmediatas e as derivadas través das accións persoais, incluíndo:

  1. prever os acontecementos,
  2. ter opcións de opcións de tratamento,
  3. manter un repertorio de habilidades para o tratamento,
  4. acceder e usar información relevante e
  5. acceder e usar o apoio social ou outros.

O control persoal é abalado cando o cancro é diagnosticado e acompañado de dor continua, procedementos invasivos ou que causen secuelas como amputacións, tratamentos intoxicantes, hospitalización e Cirurxía. Cando a dor reduce as opcións de control do paciente, diminúe o seu benestar psicolóxico eo fai sentir-se sen esperanzas e vulnerable. Por iso, os médicos deberían apoiar a implicación activa dos pacientes en métodos efectivos e prácticos de control da dor.

calidade de vidaA calidade de vida dos pacientes de cancro con dor é significativamente peor daquela dos pacientes de cancro sen dor.

A dor en pacientes con cancro ou sida alcanza catro sectores do sentido da calidade de vida:

  1. física,
  2. psicolóxica,
  3. espiritual e
  4. social.

Familiares e persoas queridas dos pacientes con dor comparten a miúdo de xeito case que idéntico ao sufrimento deste paciente polo tempo que dure este sufrimento, coa perda do control (da dor) e de calidade de vida, así como o estrés psicolóxico e social que poderá carrexar danos psico / psiquiátricos que se poden irresolvíveis en toda unha existencia. Os familiares que prestarán atención precisan durmir e respectar os límites dos seus coidados e teñen necesidades socioeconómicas e medos relacionados aos custos do tratamento.

Mesmo en ausencia de elementos de estrés psicolóxico, emocional e físico, a familia pode sentir-se despreparada para xestionar as diversas necesidades do paciente. Eles frecuentemente teñen que aliviar a dor, tomar decisións sobre a cantidade e tipo de medicación e determinar cando a dose de medicación debe ser dada. Estratexias sofisticadas de control da dor requiren que liden con réximes complexos de medicación, que inclúen medicamentos parenterais ou infusións peridurais na casa.

Algúns familiares dubidan en dar doses adecuadas de analxésicos con medo que o paciente fai-se adicto ou dependente ou que presente deficiencias respiratorias. Os médicos deberían garantir aos pacientes e familiares que a maior parte da dor pode ser aliviada segura e eficaz. Os familiares poden sentir-se despreparados para xestionar as necesidades de alivio da dor dos pacientes ou negar que o paciente sentir dor, evitando afrontar a posibilidade de que a enfermidade estea progresando. Estas situacións requiren discusións continuas entre pacientes, familiares e clínicos especializados no control da dor.

A Dor e As Modalidades de Controle da Dor

metadona.jpg

A anatomía, fisioloxía e farmacoloxía da analgesia veñen sendo extensivamente estudadas. Un gran avance foi o descubrimento dos neurotransmisores que conectan o cerebro ao cordón espinal e que modular a actividade neurotransmissora espinal. Estes condutores, así como outros do cordón espinal, responden aos opióides e outros analxésicos así como aos estímulos psicolóxicos e experimentais, ata ao estrés, para producir analgesia. Especulouse que a activación do sistema de control pola acción de opióides indíxenas, como B-endorfinas e enkefalinas pode causar o fenómeno de analgesia placebo eo aparente efecto analgésico dunha Acupuntura nalgunhas circunstancias clínicas.

dorA dor pode ser definida como "unha experiencia sensorial e emocional asociada a danos verdadeiros ou potenciais de tecidos, ou descrita en termos de tales danos". A pesar dos mecanismos da dor e os seus transmisores estaren sendo mellor comprendidos, deber-se-ía salientar que a percepción do individuo á dor ea avaliación do seu significado son un fenómeno complexo que implica procesos psicolóxicos e emocionais, ademais da activación dos transmisores nociceptivos. A intensidade da dor non é proporcional ao tipo ou extensión do tecido danado, pero pode ter influencia no sistema nervioso. A percepción da dor depende das interaccións complexas entre os impulsos nociceptivos e non nociceptivos nos neurotransmisores ascendentes, con relación á activación dos sistemas inhibidores de dor descendentes.

É necesario un enfoque multidisciplinar que pretenda comprender e aliviar a dor sen prurito moralista

CLAUDIO: Na miña modesta visión, o único que tes que facer é pensar no teu propio corpo, queimándose sen chamas ao redor del, e avalía se aceptas marihuana ou mesmo respecto nunha atmosfera de metano 30 para aliviar a dor! Por causa doutros, ¡é un refresco!

A xanela inmunolóxica fai que vostede sufra tanto me fai moi enfadado.

Este conxunto baséase nun enfoque integral e multidisciplinar do alivio e tratamento de pacientes con dor e é adecuado para a observación clínica de que non hai un enfoque sinxelo para o control efectivo do dor. En vez diso, o control individual da dor debe ser adaptado ao estadio da enfermidade, condicións médicas competentes, características da dor e características psicolóxicas e culturais do paciente. Tamén require unha avaliación continua da dor e da eficacia do tratamento. A mellor elección da modalidade adoita cambiar segundo cambian as condicións do paciente e as características da súa dor. É importante que a eficacia da modalidade analxésica usada por separado ou en combinación sexa cuidadosamente O método analxésico usado por separado ou en combinación é avaliado con coidado.

Cando haxa presenza de dor, os clínicos deberían prover alivio efectivo, a través da avaliación rutineira e tratala co uso dunha ou máis das modalidades aquí descritas. (Pero o máis correcto é o reenvío ao médico de clínica da dor, o cal ten maiores subvencións para un tratamento máis adecuado.)

A OMS informa progresos nas dosagens e tipos de analxésicos para o control efectivo da dor. Cando este tipo de tratamento non - invasivo é ineficaz, as modalidades alternativas inclúen outras formas de administración das drogas, bloqueos nerviosos e Neurocirurgia ablativa. Os pacientes que reciben tratamentos en varias graduações de invasividade tamén poden beneficiarse de outras modalidades, os números de pacientes que reciben estas modalidades tanto separada como combinadamente non tiveron os seus casos ben documentados. Hai necesidade de investigación para determinar a eficacia de moitas destas modalidades utilizadas separada ou combinadamente a diferentes grupos de pacientes en varios segmentos.

Barreiras ao control efectivo da dor

O control da dor é frecuentemente atrapalhado innecesariamente. Os profesionais damarihuana área de saúde raramente son ben adestrados para o control da dor, e poden non entender a importancia do control ou nin recoñecer cando un paciente sente dor, e poden ter medo de prescribir medicamentos opióides. Como algúns clínicos, pacientes e familiares poden evitar o uso de opióides debido ao seu medo do vicio e da tolerancia, os pacientes poden nin reclamar sobre as dores menores. Non obstante, recoméndase que os clínicos inclúan nas explicacións ao paciente e familiares información sobre dor eo seu control durante o plan de tratamento. Outra barreira é que o control da dor tradicionalmente non é prioridade no sistema de asistencia sanitaria. O tratamento da dor non é cuberto pola asistencia social ou facilmente accesible e as institucións preocúpanse máis co posible adicción do paciente polos opioides ou outras substancias controladas que coa optimización no alivio da dor. Os clínicos deberían garantir aos pacientes relutantes en informar dor e que temen a dependencia e os efectos secundarios incontroláveis, que hai varias formas de aliviar a dor segura e eficaz.

Falar cos médicos para obter información sobre o control da dor, ou ler esta guía e afondar en investigacións sobre o tema, debería axudar os pacientes e os seus familiares a superar as súas preocupacións e medos que atrapalham o control efectivo da dor.

A ligazón anterior fala de esperanza. De lonxevidade. Por que quería vivir ata os anos de dolor 90?

Orixe: HIVPositive.com

NOTA DO EDITOR DE SOROPOSITIVO.ORG: God knows…
claudio souza
Este son eu, retratado á traizón, nun momento de extrema dor neuropática

Subscríbete ao noso boletín informativo: é mensual, o mellor do mellor






E ti? ¿Que pensas?

Moitas persoas, "entrevistadoras" miran con desdén cara ás persoas con VIH.

Un amigo meu (antigo amigo que tomou unha chave ...) no pasado, consciente da miña condición, referiuse a outra persoa, supostamente infectada polo VIH do seguinte xeito:

- "Este é outro que é bichado".

Ata hoxe, non entendo por que non o puñei ata que lle fixen unha torta de burro, non o sei.

Como a hipótese é seria e as aclaracións encaixan, poño este vídeo:

Durante as décadas foi Taboo! Persoalmente sufriu por iso. E ti, terías unha relación serodivergente

Es un portador do VIH? Se é así, ¿obtivo axuda para a xubilación ou para os enfermos ao envialo ou ten que loitar como un can?







Anuncios

Publicacións relacionadas

Declaracións 4

Primeiro editorial de soropositivo.org · Soropositivo.Org 5 05Ámerica / Sao_Paulo 05America de decembro / Sao_Paulo 2018 en 22: 14

[...] profesión, que aprendeu a desenvolver cos seus propios méritos e esforzos, a miúdo diuturno. A condición serolóxica non desfai estes méritos. A forma en que o individuo "conseguiu" o virus tampouco debería entrar no tema, porque [...]

Resposta
»Dor crónica ligada á neuropatia periférica, parte 3 22 22Ámerica / Sao_Paulo Novembro 22Ámerica / Sao_Paulo 2018 en 08: 14

[...] un programa de terapia cognitivo-conductual online de oito semanas para persoas con neuropatía periférica dolorosa. Se o estudo está ben, debería presentar un estudo máis amplo para determinar a eficacia de tales [...]

Resposta
Henrique 24 24Ámerica / Sao_Paulo Xaneiro 24Ámerica / Sao_Paulo 2018 en 23: 42

Eu sento moita dor na parte inferior das costas, a cadeira e os pés.

Resposta
Claudio Souza do Soropositivo.Org 25 25Ámerica / Sao_Paulo Xaneiro 25Ámerica / Sao_Paulo 2018 en 07: 39

Mire isto. As dores nas cadeiras poden representar algo serio e deberías obter o teu infeccionólogo e informarlle. A dor no pé é algo que debes buscar nun hospital ou centro ambulatorial que ten unha "clínica de dor". En São Paulo, coñezo un no hospital São Camilo, outro en caridade portuguesa e, tamén, pero hai moito tempo, pero gratuíto, a clínica de dor no Hospital das Clínicas. Pero, no caso de HC, dependerá necesariamente dunha consulta específica feita polo seu médico

Resposta

Comentar e socializar. A vida é mellor cos amigos.

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende a procesar os teus datos de comentarios.

Este sitio usa cookies e pode rexeitar este uso. Pero pode que saiba o que está a ser rexistrado en consonancia coa nosa política de privacidade

%d bloggers gústalles isto: