Dor Neuropática para o VIH: Cheguei a quedar

casa » Dor neuropática causada polo VIH » Dor Neuropática para o VIH: Cheguei a quedar
Imaxe por defecto
Dor neuropática causada polo VIH

A dor do VIH neuropático é un triste infierno

Dor neuropática para o VIHO alivio ou mitigación da dor en pacientes Soropositivos é deberas parecido ao tratamento dos pacientes que sorem con neoplasias. A dor é un síntoma constantemente relacionado aos pacientes infectados polo virus de inmunodeficiencia humana, aínda que en persoas con contas de CD4 no ámbito da seguridade e sen a presenza de enfermidades oportunistas ou neoplasias tipificadora de SIDA como o sarcoma de Kaposi. Os principios de determinación e tratamento da dor en pacientes VIH non son, baixo ningunha óptica, diversos de pacientes a vivir con cancro e deberían ser prescritos e proporcionados polo Estado a VIH ou con cadros de SIDA xa definidos.

Deters, intentes, abusos e destrución dos mellores obxectivos do VIH neuropático

A prevalencia de dor en individuos con VIH varía dependendo da os individuos varían dependendo do estadio da enfermidade metodoloxía de atención e tratamento. As estimacións da incidencia de dor en individuos VIH positivos mostran un universo de aproximadamente 40 a 60%, cun predominio de agravamento da dor cando a enfermidade progresa. Mesmo cos avances de Mesmo cos avances nos tratamentos 38% dos pacientes ambulatoriais de pessoas HIV relataram dor importante num estudo prospectivo de preponderância da dor. Metade dos dos pacientes com AIDS informaram “alguma” dor enquanto apenas um quarto o fez no início da cronificação da infecção por HIV relataram alguma espécie de dor. Os pacientes tinham uma incidência média de duas ou mais dores simultânea por diversas vezes incapacitante. Relatórios ambulatoriais recentes sobre homens HIV demonstraram que quase trinta por cento daqueles que eram pacientes assintomáticos,Os informes recentes sobre pacientes ambulatorios con VIH demostraron que case o trinta por cento dos que eran pacientes asintomáticos, pouco máis do cincuenta e cinco por cento dos que non teñen enfermidades que definen a SIDA e oitenta por cento das persoas con sida informaron dun ou máis síntomas dolorosos durante un período de tempo superior a medio cento oitenta días.

Un estudo sobre a dor en pacientes VIH + en réxime de internamento revelou que máis da metade de todos os pacientes precisaron de procedemento medicamentoso para, polo menos, mitigar a dor; coa dor se amosa como algo e arredor de trinta por cento das queixas (índice inferior a só a prevalencia de febre). Rexistramos que pouco máis da metade, 3%, dos pacientes con SIDA en fase moi avanzada, tratados en casas de apoio, sufrían con dores.

A neuropatía ea dor neuropática para o VIH fanme, Cláudio Souza, do Soropositivo.Org espertando, moitas veces berrando

As síndromes de dor máis comunmente relatadas nos estudos ata hoxe inclúen neuropatiador sensorial periférica Dolores, dor decorrente prolongado sarcoma de Kaposi, dores de cabeza, dores faringeal e abdominal, artralxias e mialxias, así como condicións dermatolóxicas dolorosas. As neuropatías periféricas relacionadas co VIH son a miúdo condicións dolorosas que afectan a 30% das persoas con SIDA e caracterízanse pola sensación de queima, formigueiro ou anestesia na extremidade afectada. Varios medicamentos antivirais, como a didanosina ou a didanosina ou salcitabina Os axentes de quimioterapia utilizados no tratamento do sarcoma de Kaposi (vincristina), así como a fenitoína e a isoniazida, tamén poden causar neuropatías periféricas dolorosas.

Unha pantalla de Dor neuropática para o VIH

A síndrome de Reiter, artrite reactiva e polimiosite son condicións dolorosas relatadas no inicio da infección polo VIH. Porén, hai outros moitos quados reumatológicas Dolores nos soropositios inclúen varias formas de artrite (síndrome articular dolorosa, artritis séptica, artrite psoriática), vasculite, síndrome de Sjogren, polimiosite, miopatia polo uso de AZT (Zidovudina) e dermatomiosite.

Condicións asociadas á dor crónica ou intermitente inclúen infeccións intestinais con microbactéria avium-intracelular e criptosporidium, que causan espasmos e dor abdominal intermitente; hepatosplenomegalia, obtendo distensión abdominal e dor; candidíase oral e de esófago, causando dor mentres o paciente está comendo e tragando e espasticidade severa asociada con encefalopatías, que causan espasmos musculares dolorosas.

Condições relacionadas ao HIV que causam dor aguda em crianças incluem meningite e sinusite, que resultam em dores de cabeça severas; otite média; herpes – zóster; celulite e abscessos; dermatite severa por candidíase e cáries dentárias.

Dor en pacientes VIH +

Dor neuropática para VIH e VIH

O paciente VIH positivoPaciente VIH positivo vive baixo estrés estresante a todos os niveis durante o curso da súa enfermidade, que, desgraciadamente, evoluciona de formas moi diferentes para cada paciente, incluíndo a dependencia, a incapacidade e o medo á dor e moldear unha imaxe moi estresante, a ansiedade coa posibilidade dunha morte moi dolorosa. Estes cadros de ansiedades son universais; angustia psicolóxica, e aínda así este estrés tamén varía de persoa a persoa e depende do apoio social, eo choque psicolóxico, e aínda así, este estrés tamén varía de persoa a persoa e depende do apoio social, da axuda familiar nalgúns casos, o perdón difícil de atopar do cónxuxe e unha autoestimación individual, improbable, de tipo de personalidade e factores médicos como a extensión ou o estadio da enfermidade. Nun estudo ambulatorio de dor en pacientes con VIH tratado, o factor de depresión correlacionouse significativamente coa presenza de dor.

Ademais de estar significativamente máis canso e deprimido, aqueles con dor (40%) tiñan o dobre de tendencias suicidas que aquelas sen dor (20%). A dor nos pacientes con VIH + foi afectada funcionalmente, máis deprimida, máis suxeita a desemprego ou discapacidade e informou de menos apoio social.

Nenos conDor neuropática para o VIH e con dor e VIH relacionado con elas no que llaman eufemísticamente comunidades

Nenos soropositivas, en liñas xerais ten orixe en familias con baixos ingresos, gran nenos e-SIDA-300x199vulnerabilidade social devido à pobreza naquilo que, hoje, chama-se “comunidades” e há grande prevalência de uso de drogas de todos os matizes, incluindo as injetáveis. Muitas famílias têm mais de um membro infectado e múltiplas perdas para a AIDS numa mesma família são comuns. Isso afeta o modo como as famílias lidam com a a doença e, em com sequencia, a dor por ela provocada. O sentimento de culpa dos pais, que geralmente resulta na negação da doença, também pode resultar na negação da dor da criança e resistência ao tratamento adequado da dor; por outro lado, os usuários desviam a medicação que viria a servir para mitigar a dor da crinça e toma-na para o “uso recreativo” e não há meios para os sistemas de saúde fiscalizarem estes acontecimentos e o sofrimento da criança permanece sem alívio por conta de suas vulnerabilidades em conjunto com a pouca habilidde de se comunicar somada à pressão da autoridade paterna (…).

Dor neuropática para o VIHE os que teñen medo dan aos seus pacientes

Temor da adicción e preocupacións polo abuso de drogas recreativasao abuso de drogas recreativas afectan á aquiescência do paciente e á administración clínica dos analxésicos opioides e, consecuentemente, leva á submedicación de pacientes VIH-positivos ou con sida con dor. Por desgraza, é moi problemático tratar a dor dos pacientes no crecente segmento de usuarios de drogas VIH Usuarios seropositivos de drogas recreativas

Poppy-1540284.jpg

O abuso das drogas tamén é problemático na poboación pediátrica de VIH. Moitos nenos infectadas polo VIH veñen de familias onde o abuso de drogas intravenosas é ou foi problema. Ou elas teñen pais usuarios activos de drogas ou están en tratamento de recuperación polo abuso de drogas, ou viven en grandes familias e tiveron experiencias co abuso de drogas por parentes.

O tratamento xeral de nenos soropositivas é o mesmo que dos nenos que sofren cancro. O control da dor en nenos nesta condición pode ser complicado pola frecuencia de encefalopatías e atrasos de desenvolvemento ligados a estes fenómenos sociais de difícil solución mesmo a longo ou longuíssimo prazo.

Dor neuropática para o VIH e lexislación

Isto demandaria un cambio ampla na lexislación, na educación, nos costumes, na distribución xusta de ingresos (un perversidade abominable) onde grandes fortunas tivesen que pagar altos tributos e, na outra vía, un control feroz, con castigos draconianas á corrupción, no nivel dos corruptos e dos corruptores, traendo, talvez en cen anos algún cambio, vexo eu, con extremo pesimismo.

Volvendo ao ámbito do texto, onde por conta de diversas experiencias eu divaguei, normalmente é difícil determinar se un bebé con encefalopatía, que non pode falar, está vivindo en dor. A atenta observación e avaliación das respostas desta neno ás tentativas de medicación da súa posible dor, usando-se de toda a cautela para evitar interaccións medicamentosas ou impactos na saúde hepática desta neno pode, e parece ser, o mellor xeito de eliminar a dor desta neno.

A visión do problema da dor neuropática no VIH

Cancro é diagnosticado en máis de 1 millón de estadounidenses anualmente. Cancro debido 1 de cada 10 mortes no mundo e está crecentemente prevalecendo en Estados Unidos, onde, segundo a Sociedade Americana de Cancro, debido 5% do total de mortes, preto de 1.400 mortes por día.

A dor asociada ao cancro é frecuentemente mal tratada (sub-medicada) en adultos e nenos. Pacientes con cancro frecuentemente teñen problemas de dor múltiples e de difícil manexo. A dor causada polo cancro pode deberse a progresión do tumor e patoloxías correlatas (ex .: danos neurolóxicos), operacións e outros procedementos invasivos de diagnóstico ou terapia, intoxicacións con quimioterapia ou radiación, infeccións, ou dor muscular cando os pacientes limitan as actividades físicas.

A incidencia de dor en pacientes con cancro depende do tipo e do estadio A incidencia de dor en pacientes con cancro depende do tipo e estadio da enfermidade Cando se diagnostica nunha fase intermedia, 30 a 45% dos pacientes teñen dor moderada a severa. En media, aproximadamente o 75% dos pacientes con cancro avanzado teñen dor. En pacientes con cancro que padecen dor, 40 a 50% declárao como moderado a grave e outros 25 a 30% descríbeno como moi grave.

Em aproximadamente 90% dos pacientes, a dor decorrente do câncer pode ser controlada por meios relativamente simples, e ainda uma afirmação consensual do Instituto Nacional do Câncer sobre as dores do câncer indica que a “sub-medicação da dor e outros sintomas do câncer são um problema sério e negligência da saúde pública.” O Instituto concluiu que “…todo paciente com câncer deveria ter expectativa de controle da dor como um aspecto integral de seu tratamento durante o curso da doença.”

Debido ao control da dor do cancro ser un problema de ámbito internacional, a Organización Mundial da Saúde (OMS) priorizou que cada nación prioritarias a establecer unha política de alivio á dor do cancro. Nos Estados Unidos, moitas organizacións traballaron con este obxectivo.

Sufrimento, perda do control e calidade de vida

A dor do cancro pode desaparecer coa curación do paciente ou continuar indefinidamente como unha complicación das terapias curativas. A pesar de se pensar que a dor do cancro é a miúdo unha crise que emerxe nos estadios avanzados da enfermidade, pode ocorrer por moitas razóns e causar sufrimento, perda de control e de calidade de vida durante o tratamento do paciente, mesmo para o paciente cuxa condición é estable e cuxa esperanza de vida é longa.

pocket-watches-436567
O tempo, para quem vive “em dor” arrasta-se e torna o passar de um dia como a passagem de um século…

O sofrimento decorre do tratamento extensivo e suas conseqüências à auto-estima e à vida do paciente, além de notada limitação das opções de se lidar com os sintomas ou problemas causados pelo câncer, a sensação de perda pessoal e a limitação da esperança. “O sofrimento pode incluir dor física, mas de forma alguma limita-se a ela… Mais freqüentemente, o sofrimento pode ser definido como estado de desgaste severo associado a eventos que limitam a integridade da pessoa… O sofrimento dos pacientes com câncer terminal pode freqüentemente ser aliviado pela demonstração de que sua dor pode realmente ser controlada.”

A dor pode exacerbar o sofrimento do indivíduo quando este perde as esperanças, fica ansioso e se deprime. O choque e a descrença, seguida de sintomas de ansiedade e depressão (irritabilidade e perda do apetite e sono, inabilidade de concentração ou à prática de atividades corriqueiras) são comuns quando as pessoas descobrem ter câncer ou descobrem que o tratamento falhou ou a doença voltou a manifestar-se. Estes sintomas geralmente desaparecem em poucas semanas com o apoio da família e dos responsáveis, apesar de que uma medicação sedativa para fazê-los dormir e reduzir sua ansiedade pode ser necessária nos períodos de crise. “O alívio ao sofrimento e a cura da doença podem ser vistos como obrigações concomitantes do profissional médico que realmente se dedica ao cuidado dos doentes.”

Nota: O compromiso co alivio da dor é un compoñente esencial do enfoque clínico e da obrigación ética de beneficiarse sen danos; os profesionais sanitarios deben estar moi ben informados sobre a xestión da dor, mesmo cando os programas actuais non o fan os profesionais da saúde deben estar moi ben informados sobre a xestión da dor, mesmo cando os programas actuais non o proporcionan

As persoas implicadas na xestión neuropática da dor para o VIH deben ter algunhas cousas en mente

O control persoal refírese á habilidade individual dos pacientes de adaptarse ás circunstancias inmediatas e as derivadas través das accións persoais, incluíndo:

  1. prever os acontecementos,
  2. ter opcións de opcións de tratamento,
  3. manter un repertorio de habilidades para o tratamento,
  4. acceder e usar información relevante e
  5. acceder e usar o apoio social ou outros.

O control persoal é abalado cando o cancro é diagnosticado e acompañado de dor continua, procedementos invasivos ou que causen secuelas como amputacións, tratamentos intoxicantes, hospitalización e Cirurxía. Cando a dor reduce as opcións de control do paciente, diminúe o seu benestar psicolóxico eo fai sentir-se sen esperanzas e vulnerable. Por iso, os médicos deberían apoiar a implicación activa dos pacientes en métodos efectivos e prácticos de control da dor.

calidade de vidaA calidade de vida dos pacientes de cancro con dor é significativamente peor daquela dos pacientes de cancro sen dor.

A dor en pacientes con cancro ou sida alcanza catro sectores do sentido da calidade de vida:

  1. física,
  2. psicolóxica,
  3. espiritual e
  4. social.

Familiares e persoas queridas dos pacientes con dor comparten a miúdo de xeito case que idéntico ao sufrimento deste paciente polo tempo que dure este sufrimento, coa perda do control (da dor) e de calidade de vida, así como o estrés psicolóxico e social que poderá carrexar danos psico / psiquiátricos que se poden irresolvíveis en toda unha existencia. Os familiares que prestarán atención precisan durmir e respectar os límites dos seus coidados e teñen necesidades socioeconómicas e medos relacionados aos custos do tratamento.

Mesmo en ausencia de elementos de estrés psicolóxico, emocional e físico, a familia pode sentir-se despreparada para xestionar as diversas necesidades do paciente. Eles frecuentemente teñen que aliviar a dor, tomar decisións sobre a cantidade e tipo de medicación e determinar cando a dose de medicación debe ser dada. Estratexias sofisticadas de control da dor requiren que liden con réximes complexos de medicación, que inclúen medicamentos parenterais ou infusións peridurais na casa.

Algúns familiares dubidan en dar doses adecuadas de analxésicos con medo que o paciente fai-se adicto ou dependente ou que presente deficiencias respiratorias. Os médicos deberían garantir aos pacientes e familiares que a maior parte da dor pode ser aliviada segura e eficaz. Os familiares poden sentir-se despreparados para xestionar as necesidades de alivio da dor dos pacientes ou negar que o paciente sentir dor, evitando afrontar a posibilidade de que a enfermidade estea progresando. Estas situacións requiren discusións continuas entre pacientes, familiares e clínicos especializados no control da dor.

A Dor e As Modalidades de Controle da Dor

metadona.jpg

A anatomía, fisioloxía e farmacoloxía da analgesia veñen sendo extensivamente estudadas. Un gran avance foi o descubrimento dos neurotransmisores que conectan o cerebro ao cordón espinal e que modular a actividade neurotransmissora espinal. Estes condutores, así como outros do cordón espinal, responden aos opióides e outros analxésicos así como aos estímulos psicolóxicos e experimentais, ata ao estrés, para producir analgesia. Especulouse que a activación do sistema de control pola acción de opióides indíxenas, como B-endorfinas e enkefalinas pode causar o fenómeno de analgesia placebo eo aparente efecto analgésico dunha Acupuntura nalgunhas circunstancias clínicas.

dorA dor pode ser definida como “uma experiência sensorial e emocional associada a danos verdadeiros ou potenciais de tecidos, ou descrita em termos de tais danos”. Apesar dos mecanismos da dor e seus transmissores estarem sendo melhor compreendidos, dever-se-ia enfatizar que a percepção do indivíduo à dor e a avaliação de seu significado são um fenômeno complexo que envolve processos psicológicos e emocionais, além da ativação dos transmissores nociceptivos. A intensidade da dor não é proporcional ao tipo ou extensão do tecido danificado, mas pode ter influência no sistema nervoso. A percepção da dor depende das interações complexas entre os impulsos nociceptivos e não-nociceptivos nos neurotransmissores ascendentes, com relação à ativação dos sistemas inibidores de dor descendentes.

É necesario un enfoque multidisciplinar que pretenda comprender e aliviar a dor sen prurito moralista

CLAUDIO: Na miña modesta visión, o único que tes que facer é pensar no teu propio corpo, queimándose sen chamas ao redor del, e avalía se aceptas marihuana ou mesmo respecto nunha atmosfera de metano 30 para aliviar a dor! Por causa doutros, ¡é un refresco!

A xanela inmunolóxica fai que vostede sufra tanto me fai moi enfadado.

Este conjunto dá base a um enfoque compreensivo, multi – disciplinar ao alívio e tratamento de pacientes com dor e se adequa à observação clínica de que não há enfoque simples ao controle efetivo da dor. Em vez disso, o controle individualizado da dor deveria adaptar-se ao estágio da doença, condições médicas concorrentes, características da dor e características psicológicas e culturais do paciente. Ele também requer avaliação contínua da dor e da eficácia do tratamento. A melhor escolha da modalidade geralmente muda conforme as condições do paciente e as características de sua dor mudam. É importante que a eficácia da modalidade analgésica usada separada ou combinadamente seja cuidadosamente O método analxésico usado por separado ou en combinación é avaliado con coidado.

Cando haxa presenza de dor, os clínicos deberían prover alivio efectivo, a través da avaliación rutineira e tratala co uso dunha ou máis das modalidades aquí descritas. (Pero o máis correcto é o reenvío ao médico de clínica da dor, o cal ten maiores subvencións para un tratamento máis adecuado.)

A OMS relata progressos nas dosagens e tipos de analgésicos para o controle eficaz da dor. Quando este tipo de tratamento não – invasivo é ineficaz, as modalidades alternativas incluem outras formas de administração das drogas, bloqueios nervosos e neurocirurgia ablativa. Os pacientes que recebem tratamentos em várias graduações de invasividade também podem beneficiar-se de outras modalidades; os números de pacientes que recebem estas modalidades tanto separada quanto combinadamente não tiveram seus casos bem documentados. Há necessidade de pesquisa para determinar a eficácia de muitas destas modalidades usadas separada ou combinadamente para diferentes grupos de pacientes em vários segmentos.

Barreiras ao control efectivo da dor

O control da dor é frecuentemente atrapalhado innecesariamente. Os profesionais damarihuana área de saúde raramente son ben adestrados para o control da dor, e poden non entender a importancia do control ou nin recoñecer cando un paciente sente dor, e poden ter medo de prescribir medicamentos opióides. Como algúns clínicos, pacientes e familiares poden evitar o uso de opióides debido ao seu medo do vicio e da tolerancia, os pacientes poden nin reclamar sobre as dores menores. Non obstante, recoméndase que os clínicos inclúan nas explicacións ao paciente e familiares información sobre dor eo seu control durante o plan de tratamento. Outra barreira é que o control da dor tradicionalmente non é prioridade no sistema de asistencia sanitaria. O tratamento da dor non é cuberto pola asistencia social ou facilmente accesible e as institucións preocúpanse máis co posible adicción do paciente polos opioides ou outras substancias controladas que coa optimización no alivio da dor. Os clínicos deberían garantir aos pacientes relutantes en informar dor e que temen a dependencia e os efectos secundarios incontroláveis, que hai varias formas de aliviar a dor segura e eficaz.

Falar cos médicos para obter información sobre o control da dor, ou ler esta guía e afondar en investigacións sobre o tema, debería axudar os pacientes e os seus familiares a superar as súas preocupacións e medos que atrapalham o control efectivo da dor.

A ligazón anterior fala de esperanza. De lonxevidade. Por que quería vivir ata os anos de dolor 90?

Orixe: HIVPositive.com

NOTA DO EDITOR DE SOROPOSITIVO.ORG: God knows…
claudio souza
Este son eu, retratado á traizón, nun momento de extrema dor neuropática

Artigos relacionados que pode gustar ler

4 Parece que un debate está empezando a ocorrer aquí! Participa

Henrique 24/01/2018 at 23:42

Eu sento moita dor na parte inferior das costas, a cadeira e os pés.

E aquí temos esta resposta
Claudio Souza do Soropositivo.Org 25/01/2018 at 07:39

Mire isto. As dores nas cadeiras poden representar algo serio e deberías obter o teu infeccionólogo e informarlle. A dor no pé é algo que debes buscar nun hospital ou centro ambulatorial que ten unha "clínica de dor". En São Paulo, coñezo un no hospital São Camilo, outro en caridade portuguesa e, tamén, pero hai moito tempo, pero gratuíto, a clínica de dor no Hospital das Clínicas. Pero, no caso de HC, dependerá necesariamente dunha consulta específica feita polo seu médico

E aquí temos esta resposta
»Dor crónica ligada á neuropatia periférica, parte 3 22/11/2018 at 08:14

[...] un programa de terapia cognitivo-conductual online de oito semanas para persoas con neuropatía periférica dolorosa. Se o estudo está ben, debería presentar un estudo máis amplo para determinar a eficacia de tales [...]

E aquí temos esta resposta
Primeiro editorial de soropositivo.org · Soropositivo.Org 05/12/2018 at 22:14

[...] profesión, que aprendeu a desenvolver cos seus propios méritos e esforzos, a miúdo diuturno. A condición serolóxica non desfai estes méritos. A forma en que o individuo "conseguiu" o virus tampouco debería entrar no tema, porque [...]

E aquí temos esta resposta

¿Entendiches o texto? ¿Hai algunha dúbida? Este é o mellor xeito de falar. Saín con What’s App

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende a procesar os teus datos de comentarios.

Automattic, Wordpress e Soropositivo.Org, e eu, facemos todo o que podemos para a súa privacidade. E sempre estamos a mellorar, mellorar, probar e implementar novas tecnoloxías de protección de datos. Os teus datos están protexidos e eu, Claudio Souza, traballo neste blog 18 horas ou día para, entre moitas outras cousas, garantir a seguridade da túa información, xa que sei as implicacións e complicacións das publicacións pasadas e intercambiadas. Acepto a política de privacidade de Soropositivo.Org Coñeza a nosa política de privacidade

%d bloggers gústalles isto: